Suikervrij eten? Stop je verslaving! 

Wie het ooit eens heeft moeten doen, weet hoe verschrikkelijk (moeilijk) het is. Suikervrij eten is dan ook niet zomaar stoppen met het eten van suikers. Want… lekker uit eten, even snel een kant-en-klaarmaaltijd in de magnetron of zomaar genieten met een zak chips op de bank? Vergeet het maar! Voortaan is het etiketten lezen, oppassen met misleidende suikersynoniemen en vooral…. heel veel zelf maken. Want suikers zijn overal!  

Toen ik een aantal jaren geleden wat gezondheidsklachten kreeg, was het antwoord simpel: supplementen slikken en een suikervrij dieet volgen. Wat kan daar nou moeilijk aan zijn, dacht ik over het laatste toen nog. Maar hoe anders denk ik daar nu over. Want al snel begreep ik: suikers zijn overal…. Wat begon met het nog energiek en vol goede moed uitpluizen van etiketten, werd een regelrechte ramp in iedere supermarkt. Met ieder gelezen etiket daalde mijn humeur om uiteindelijk stikchagrijnig en met een minimum aan artikelen de winkel uit te lopen.

Kansloze supermarktmissie


Een zak chips? Hartig van smaak, zou je denken, dus daar zit geen suiker in. Mis! Een pot mayonaise? Hoewel er doorgaans zo’n 30 verschillende soorten en merken worden uitgestald, is er werkelijk geen één zonder toegevoegde suiker te vinden. Soep uit een pakje, zak of blik? Zelfs de biologische varianten laten een indrukwekkende hoeveelheid aan suikers zien. Vleeswaar? Vergeet het maar. Tenzij je het voortaan zelf maakt, is er met goed fatsoen geen enkel hammetje zonder zoetigheid in het schap te vinden. Om over kant-en-klaarmaaltjes, sauzen, dressings en ingeblikte groenten nog maar niet te spreken. Een kansloze missie. Gaandeweg werd het me wel duidelijk dat ik me voortaan naar de biologische winkel moest begeven of alles zelf moest maken. Mijn humeur was inmiddels allang tot Siberische waardes gedaald.

Maar naast dit psychologische effect, had mijn suikerstop ook een duidelijk merkbaar lichamelijk gevolg. Na een week zonder toegevoegde suiker te hebben geleefd, werd ik soms overvallen door een angstaanjagend pijnlijk geknaag in mijn buik, trillen, beven, zweten en het gevoel van flauwvallen. Eerst dacht ik nog dat ik iets onder de leden had, maar toen ik het steeds vaker begon te krijgen en – heel opvallend – altijd vlak voor etenstijd, viel ineens het kwartje! Het was het lichamelijk afkicken van de suiker waar mijn lichaam het zo moeilijk mee had. En dat terwijl ik helemaal geen snoeper ben en nauwelijks te verleiden ben met taart, snoep of chocola. Nou, ik heb het geweten! Wekenlang heb ik dagelijks één of meerdere van dit soort aanvallen gehad die nooit langer dan een half uur duurden, maar wel zo heftig waren dat ik niets meer kon doen dan op de bank liggen en jammeren.

Verslaving? Suikers mijden?

Het deed me in elk geval beseffen hoe gevaarlijk en verslavend suiker eigenlijk is. Maar moeten we dan direct maar alle suikers vermijden? Dat is nu ook weer niet nodig, want ons lichaam heeft ook suikers oftewel glucose nodig. Hard nodig zelfs. Maar dan niet de geraffineerde variant – ook wel bekend als kristalsuiker of witte suiker – of andere ‘snelle’ suikers die tegenwoordig overal aan toegevoegd worden. Omdat hierin alle natuurlijke hulpstoffen ontbreken die het lichaam helpen bij de vertering, wordt deze vorm van suiker supersnel door het lichaam gejaagd. Zo snel dat de alvleesklier het never nooit kan bijhouden en te laat met insuline reageert. Of in andere woorden gezegd: het zorgt er eerst voor dat je bloedsuikerspiegel met een angstaanjagende snelheid omhoog schiet (de suikerrush) om daarna met een even zo duizelingwekkende snelheid naar beneden te storten (dip).

Dagelijks ritje in de achtbaan

Enig idee wat dat met je lichaam doet? De wetenschap is er nog niet helemaal uit, maar logisch nadenken en luisteren naar mijn eigen lichaam vertelt mij dat het niet goed kan zijn als ik mijn alvleesklier dit dagelijkse ritje in de achtbaan laat rijden. Bovendien merkte ik dat ik steeds meer suiker nodig had om uit die dip te raken. Vermoedelijk liggen een uitputting van de pancreas, insulineresistentie, het remmen van het immuunsysteem, een tekort aan vitaminen en mineralen en een verhoogde kans op allerlei infecties, diabetes, obesitas en snelle veroudering op de loer. Om nog maar niet te spreken over steeds vaker gehoorde speculaties dat een instabiele bloedsuikerspiegel wel eens dé oorzaak zou kunnen zijn van hart- en vaatziekten en kanker, maar ook allergieën, ADHD en een reeks andere aandoeningen en syndromen.

Onder het mom van ‘waar rook is, is vuur’ lijkt het me dan ook beter om een dagelijkse overdosis aan suiker voortaan te vermijden. Omdat ik mijzelf en mijn kinderen niet wil vergiftigen of opzadelen met een levenslange verslaving en mogelijke ziektes. Daarnaast hou ik er niet van om te krijgen waar ik niet om gevraagd heb. Dus suiker bij mijn mayo? Een zak chips die smerig zoet smaakt? Nee, dank je feestelijk! Van mij mag het suikergebruik dat op deze manier door onze strot wordt geduwd best wat minder. Of is dat te veel gevraagd?

 

Hoe kick je af van je suikerverslaving?

Tijd om aan de slag te gaan en het roer om te gooien! Dit kun je net als ik heel rigoureus en cold turkey doen, maar hou er dan rekening mee dat je echt flinke afkickverschijnselen zult krijgen. Beter is het om suikers stap voor stap uit je voedingspatroon te bannen zodat je lijf kan wennen. De eerste week staat in het teken van ontwennen en voorbereiden, daarna eet je drie weken helemaal geen slechte suikers meer. Dit is nodig om van de verslaving af te komen, maar ook om je suikerstofwisseling te herstellen.

Vooral in het begin zal je lichaam veel afvalstoffen gaan opruimen en ontgiften. Maar het is absoluut de moeite waard! Na die drie weken zonder suiker zul je immers merken dat je veel minder behoefte hebt aan zoet, dat je huid mooier is en dat je smaak is veranderd. Ook zul je je steeds fitter, geconcentreerder, vrolijker en energieker gaan voelen. Daarnaast kunnen jarenlang bestaande klachten als hoofdpijn, neerslachtigheid en ADHD met een suikervrij dieet ook ineens verdwijnen.

Fase 1 suikervrij eten: ontwennen

Maak in deze week een begin met het aanpassen van je voedingspatroon en het langzaam afbouwen van de hoeveelheid geraffineerde suikers. Bereid je alvast voor op de komende weken door alle slechte producten uit je keukenkastje te halen en weg te gooien en te vervangen door gezonde alternatieven.

Zorg voor een regelmatig voedingspatroon met drie maaltijden met genoeg eiwitten, goede vetten en complexe koolhydraten en maximaal vier tussendoortjes. Vervang je snacks en snoepgoed alvast door vier gezonde tussendoortjes, zoals fruit of komkommer. Bouw het drinken van suikerrijke dranken of de hoeveelheid suiker in je thee en koffie ook langzaam af in deze week.

Fase 2 suikervrij eten: ontgiften en herstellen

Vanaf nu eet en drink je geen suiker, suikerhoudende producten of suikervervangers meer en geen bewerkte koolhydraten zoals witte rijst en witte pasta. De eerste week zal je lichaam daardoor gaan ontgiften. Je kunt klachten krijgen zoals hoofdpijn, vieze smaak in de mond, humeurigheid, trillen en huiduitslag, maar dat is slechts tijdelijk. Hierna begint het grote herstel en zul je je als herboren voelen!

Fase 3 suikervrij eten: handhaven en vervangen

Wellicht dat je na deze maand zoveel beter en gezonder voelt dat je helemaal nooit meer suikers wilt eten. Maar ook als je wel af en toe wilt genieten van een toetje, dan kan dat gewoon, als je maar oplet. De 80/20 regel vind ik bijvoorbeeld een hele fijne. Als 80% van je voeding gezond is, dan mag je af en toe best eens iets wat daarbuiten valt. Het gaat er vooral om dat je leert doseren. Vermijd nog steeds wel alle geraffineerde suikers en gebruik gezondere vervangers zoals stevia.

Ondersteuning voor de suikerstofwisseling

  • Het mineraal chroom verbetert de werking van insuline waardoor koolhydraten beter verbrand worden. Ook kan chroom de behoefte aan koolhydraten verminderen. Chroom komt niet meer in voldoende mate in onze voeding voor. Daarom kan extra inname zinvol zijn.
  • Magnesium. Magnesium is betrokken bij zeer veel biochemische processen in het lichaam. Zo helpt het bij de omzetting van glucose, hormonen, cholesterol en vetzuren. Extra magnesium kan insulineresistentie verminderen. Helaas komt ook magnesium niet meer voldoende in onze voeding voor, waardoor veel mensen een tekort hebben.
  • Alfa-liponzuur. Alfa-liponzuur verbetert de werking van insuline en verlaagt de bloedsuikerspiegel. Daarnaast kan alfa-liponzuur bij diabetici zenuwbeschadigingen helpen voorkomen of verminderen.
  • Kaneel verbetert de spijsvertering en de gevoeligheid van insulinereceptoren waardoor het de bloedsuikerspiegel kan verlagen.
  • Zink is betrokken bij de aanmaak van insuline en kan de binding van insuline aan de insulinereceptoren verbeteren. Veel mensen hebben een tekort en/of een verhoogde behoefte aan zink.
  • Citroen helpt de bloedsuikerspiegel constant te houden.
  • Het kruid fenegriek maakt de cellen gevoeliger voor insuline en heeft daardoor een regulerend effect op de bloedsuikerspiegel.
  • Omega 3 vetten de juiste vetten balanceren je bloedsuikerspiegel.

Was dit artikel nuttig?